ویروس استفراغ

نصفه شب بود که از خواب بیدار شدم و مثل همیشه مامانی شیرم داد تا بخوابم چند دقیقه بعد از خوردن شیر یهو هر چی خورده بودم بالا آوردم  مامان خیلی ترسید بابارو بیدار کرد اما چون هیچ سابقه ای نداشتم واین اولین بارم بود که استفراغ میکردم گفتن شاید سردیم شده باشه واسه همین دوباره خوابیدیم ،اما صبح بازم استفراغ کردم  بعدش تا شب دیگه خوب بودم که ساعت 11 شب بود یه ذره خیار خوردم و دوباره استفراغ کردم همون شب بابایی زنگ زد به عمو امین که ببینه بیمارستان  خصوصی کودکان کجا هست که دکترم داشته باشه ، عمو هم گفت تو قم فقط یه بیمارستان کودکان هست که دولتیه .

بابایی آدرسشو گرفت وقتی رسیدیم انقدر شلوغ بود که نگو ، تازه دکترم داشت میرفت ، بابا انقدر عصبانی شده بود، آخه میگفت کلا تو این شهر یه دونه بیمارستان کودکان هست اونم انقدر شلوغه که کلی باید منتظر بشی آخرشم که نوبتت میشه میگن دکتر داره میره باید صبر کنی تا نیم ساعت بعدش رزیدنت بیاد آخه این چه وضعیه؟

خلاصه بعد از کلی معطل شدن رفتیم تو ،خانم نیم دکتر گفت احتمالا ویروسه شما فقط سعی کنید تبشو بیارید پایین بعدشم یه آمپول نوشت که فکر کنم ضد تهوع بود اما مامانی گفت نزنیم تا ببینیم اگه دوباره استفراغ کرد اونوقت ببریم بزنیمش.

بالاخره نصفه شب بود که رسیدیم خونه .

واین هم عکسام دقیقا بعد از استفراغه که خیلی بیحالم

هر 4 ساعت یه بار مامانی بهم استامینوفن میداد که تبم خیلی بالا نره تاصبح که دوباره یکمی غذا خوردم دوباره همرو آوردم بالا ، اما خداروشکر چون صبح بود بابا گفت بریم بیمارستان ببینیم ایندفعه دکتر چی میگه.

بازم رفتیم همون بیمارستان که بازم کلی معطل شدیم تا نوبتمون بشه به هر حال دکتر دید و گفت یه ویروسه که الان خیلی بین بچه ها شایع شده شما فقط سعی کنید تبشو پایین نگه دارید این ویروس ممکنه تا سه روز استفراغ باشه بعدشم اسهال بشه .خودش خوب میشه شما نیاز نیست کاری بکنید . فقط یه شربت میدم که هر 6 ساعت یک بار بهش بدین تا حالت تهوعش کمتر بشه آمپولم نیاز نیست بزنید چون خیلی دزش بالاست اگه تا سه روز خوب نشد دوباره ببریدش دکتر.

همون روز یعنی هفدهم راه افتادیم به سمت اصفهان،وسطای راه بابایی گفت کلی برنامه ریزی کرده بودم بریم کاشان بگردیم اما این مریضیه پرنیان خیلی زد تو حالمون اصلا دیگه حالو حوصله نداریم هیچ جا بریم،  بریم زود خونمون که از هر چی مسافرته دیگه خسته شدیم. مامانیم خیلی ناراحت بود همش میگفت برگردیم البته بعد از عروسی مامانی اصرار داشت بمونیم که بگردیم اما چون تمام مدت دستمون بند بیمارستانو دکتر بود دیگه اصلا دلش نمیخواست بمونیم هی میگفت زود بریم خونمون.

وقتی رسیدیم دیگه استفراغ نکردم فرداشم رفتیم خونه مامان جان تایکمی بهم برسه که خداروشکر ازاون روز دیگه بهتر شدم واز همه مهمتر اینکه رو اسهالم نیفتادم . 

پوست بابا و مامانیرو کندم تو این چند روز اما بازم خدارو صد هزار مرتبه شکر که خیلی بیماریم طول نکشید .